Psychoterapia, Socjoterapia
PSYCHOZA REAKTYWNA A SCHIZOFRENIA: SPOTKANIE PSYCHOEDUKACYJNE dla rodziców, opiekunów osób psychotycznych
Etiologią psychoz reaktywnych jest specyficzna sytuacja, określona osobowość oraz związek czasowy: choroba pojawia się wraz z sytuacją, a gdy sytuacja ustępuje, ustępuje też choroba.
PSYCHOTERAPIA - FARMAKOTERAPIA
Zaburzenia psychotyczne o charakterze reaktywnym są leczone są głównie przez psychoterapię (chętnych prosimy o rejestrację telefoniczną w PCTS - tel.17 7834566); w przypadku zaś ostrych stanów przez farmakoterapię i elektroterapię (osoby zainteresowane konsultacjami z psychiatrą w PCTS także prosimy o kontakt tel.).
SPOTKANIE PSYCHOEDUKACYJNE dla rodziców, opiekunów osób psychotycznych
Psycholog może odbyć spotkanie także z tymi, którzy na codzień podejmują opiekę nad osobami zmagającymi się z chorobą psychiczną. Na konsultacjach psychoedukacyjnych w PCTS (mogą być umówione tel.) osoby te mogą liczyć na specjalistyczne wsparcie informacyjne (cechy choroby, interwencja w trudnych sytuacjach - opór przed leczeniem itp.), wsparcie emocjonalne (radzenie sobie w trudnym brzemieniem opieki).
RODZAJE PSYCHOZ
1. Zespół reaktywno - urojeniowy (jego podłożem są przeżyte sytuacje związane ze stanem zagrożenia, które wyzwalają objawy urojeniowe i prześladowcze.
2. Zespół urojeniowo - życzeniowy (np. ciąża urojona). W tej psychozie poza prześladowaniami i urojeniami występują przewlekłe reakcje depresyjne - są one zwykle związane z określoną przewlekłą sytuacją (np. konfliktowe małżeństwo).
3. Paranoja reaktywna;
4. Przewlekła psychoza reaktywno - paranoidalna;
5. Przewlekła depresja reaktywna;
6. Zespół Gansera (pseudodemencja reatywna) - u ludzi więzionych, którzy nie mogą się przystosować - dysocjalizacja; zaburzenia świadomości - zachowania obronne: nic nie wiem, nie rozumiem; zachowuje się jak dziecko; może trwać do dwóch tygodni;
7. Stan pseudootępienia - w obliczu zagrożenia np. wyrokiem śmierci przestępcy zachowują się tak jakby nie rozumieli sytuacji, wykazują całkowitą dezorganizację. Stan taki trwa tak długo, jak długo trwa sytuacja (nie jest to symulacja).
8. Zespół puerizmu - dorośli bawią się zabawkami w czasie zagrożenia.
CECHY PSYCHOZ REAKTYWNYCH
Ostre reakcje:
- reakcje ucieczkowe w sytuacji zagrażającego niebezpieczeństwa: bieg na oślep, stany zaniku pamięci.
- osłupienie reaktywne: „nogi wrosły mi w ziemię”, „nie mogłam ani krzyknąć” (niekiedy takie stany są przedłużone).
- wybiórcza niepamięć - pojawia się po minięciu stanów napięcia, dotyczy szczególnie niekorzystnych sytuacji (dotyczy głównie osobowości histerycznej i histrionicznej.
- niepamięć reaktywna, amnezja - osoba nie pamięta kim jest (niepamięć jest często sposobem radzenia sobie z niewygodną sytuacją).
Reakcje na stres:
- zawężenie świadomości, niepamięć, dysocjacja (w zależności od tego czego dotyczył stres: czy było zagrożenie życia, utrata poczucia bezpieczeństwa);
- pierwszą reakcją jest lęk, poczucie zagrożenia (może on trwać czasem dłużej): utrata poczucia stabilizacji życiowej, często zachwianie systemu wartości (po bardzo ciężkich traumatycznych doświadczeniach proces adaptacji może trwać do 1 roku);
- stany depresyjne, poczucie bezsensu;
- regeneracja - człowiek nie wraca jednak całkowiceie do pierwotnego stanu przed traumą;
Reakcja na kryzys:
- możliwość wyparcia (na zasadzie reakcji dysocjacyjnej);
- reakcja depresyjna - poczucie beznadziejności, próby samobójcze;
- reakcja rozwojowa - "ja akceptuję cierpienie i decyduję się żyć z tym cierpieniem".