Psychoterapia, Socjoterapia
INGRACJACJA: manipulacja w relacji podwładny - przełożony aby wytworzyć pozytywny obraz siebie
Ingracjacja (z łac. ingratia - wejść w łaski.) - to taki rodzaj manipulacji, w której podwładny stara się wejść w szczególne łaski przełożonego, manipulując wyprodukowanym do tego celu obrazem siebie (jest to mechanizm psychologiczny nieuświadomiony).
PRZEJAWY
Przejawy ingracjacji - to pupilstwo w szkole, przymilanie się, schlebianie.
Ingracjacja rodzi się w układach relacyjnych, jest typem relacji zwrotnej niesymetrycznej, zachodzi zawsze w interakcji dwóch osób. Oznacza tendencje do wykorzystywania drugiej osoby, dla wytworzenia u niej atrakcyjnego obrazu siebie lepszego niż w rzeczywistości. Jest to manipulowanie obrazem siebie w celu wejścia w łaski.
RÓŻNICOWANIE
Od ingracjacji należy odróżnić chęć zdobycia akceptacji, co jest przejawem potrzeby wsparcia społecznego a nie ingracjacji. Ingracjacją nie jest relacja zakochanych mężczyzna - kobieta.
PRZYCZYNY
Ingracjacja jest mechanizmem nabytym wyniesionym z najbliższego środowiska. Jednostka posługuje się drugą osobą do osobistych celów - dąży do uzyskania względów poprzez podnoszenie własnej atrakcyjności, to występuje często w ukrytej formie a przez to niebezpiecznej. W zjawisku ingracjacji występuje ingracjator i osoba ingracjowana.
STRUKTURA
W każdym komunikacie ingracjacji dwie warstwy:
1) Treściowa - wiadomości wyrażone słownie.
2) Relacyjna - emocjonalna, wyrażona niewerbalnie przez zachowania (ton wypowiedzi).
Osoba ingracjowana odczytuje warstwę relacyjną jeśli jest niedojrzała. Jest tu pewna antycypacja celów, a sposobem ich uzyskiwania jest manipulowanie swoim obrazem.
TECHNIKI INGRACJACYJNE - autoprezentacja (ja fasadowe)
1) Podnoszenie wartości osoby znaczącej (os. ingracjowanej) przez podnoszenie jej obrazu siebie, dawanie informacji o jej atrakcyjności. Trafia to w potrzeb osoby ingracjowanej (pochlebstwa komplementy) - psychologiczna prawidłowość: ludzie akceptują tych, którzy ich akceptują.
2) Konformistyczne okazywanie zgodności swoich poglądów z odpowiednimi poglądami osób znaczących - ukazuje siebie w lepszym świetle.
3) Donosicielstwo - donoszenie przełożonym negatywnych informacji o innych osobach przez to ingracjator wkupia się w łaski.
4) Prezentacja własnych celów w zależności od potrzeb i oczekiwań przełożonego.
Cecha wspólna tych technik to odgadywanie potrzeb osoby znaczącej jej preferencji by potem emitować jej takim obrazem siebie.
ŻRÓDŁA
Psychologicznym źródłem ingracjacji -
od strony ingracjatora - są pewne cech osobowości (egocentryzm, niedojrzałość, submisywność, brak poczucia humoru, mierna moralność, którym towarzyszy inteligencja, spryt często o psychopatycznych rysach i potrzeba szybkiego awansu).
od strony os. ingracjowanej - niedojrzałość, bezkrytycyzm, infantylność, niska ocena siebie.
PROFILAKTYKA
Profilaktyka ingracjacji:
- relacje dzieci-rodzice oparte na szacunku i respektowaniu granic;
- poznanie potrzeb innych;
- nagradzanie zachowań zgodnych z zasadami.